Muzyka sakralna kojarzy mi się ze świętością, której nie należy uchybiać. Dla mnie jest to sfera piękna – sacrum, które prowadzi do Boga. Najwyższy jej poziom odnosi się do Najwyższego Boga. 

Zależy mi żeby to piękno muzyki sakralnej mogło poruszać serca. Jako osoba z wieloletnim doświadczeniem w muzyce sakralnej stawiam na jakość.

Bardzo chętnie dzielę się wiedzą z zakresu emisji głosu, śpiewu liturgicznego oraz podtrzymywania śpiewu ludu. Szczególnie bliska jest mi muzyka liturgiczna.

Ponieważ w naszych czasach ludziom bardzo potrzeba sfery oderwania sią od tego co przyziemne, codzienne. Piękno muzyki sakralnej może być wytchnieniem i drogą do tego co nadprzyrodzone. Muzyka sakralna istnieje – w moim pojęciu – żeby zachwycać, porywać serca do Boga i inspirować.

Muzyka liturgiczna, a szczególnie śpiew, jest integralną częścią liturgii, a nie jej ozdobą czy oprawą. Dlatego tak ważna jest dla mnie dbałość o nią oraz stanie na straży cechom liturgii: świętości, piękności formy i powszechności. Wiele z tego co świeckie, niegodne próbuje wkroczyć do Mszy świętej. Osobiście dokładam starań, żeby przeciwdziałać temu zjawisku poprzez własny przykład i edukację innych osób: chórów, przyszłych kantorów, psalmistów, organistów liturgicznych.

Dla mnie muzyka liturgiczna to coś wyjątkowego, podniosłego. Jest ona czymś czego nie należy lekceważyć, zniżać jej poziomu bez względu na wszystko. Należy się jej ogromny szacunek, ponieważ to ona pełni funkcje służebną Słowu. To śpiew i gra dla samego Boga, jej celem przecież jest chwała Boga i uświęcenie wiernych.